Storythai

ง่า.....มาอัพไดแล้ว หลังจากที่ชาวบ้านเรียกร้องอยากอ่านว่าอิชั้นไปทำอะไรให้ฮันไม่พอใจมา.....เอ่อ -0- ...........

โอเคเล่าก็ได้ว้า

อันดับแรกคือต้องกรีดร้องกับสิ่งที่ฝากพี่ในเอสเอ็มไปถามก่อนว่า เมื่อคราวที่แล้วอ่ะ จำกันได้จริงๆอ๊ะป่าว แล้วที่ทักเราก่อนอ่ะ ไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ย

คำตอบของหานเกิงคืออย่างนี้ค่ะ

"อ่อ จำได้ ก็เลยบะบายไป ยังไม่ทันเห็นป้ายไฟด้วยซ้ำ "

คือเพื่อความสะดวกในการไอเด็นทิฟายตัวเอง มิ้นท์เลยฝากบอกไปว่า ตอนขเข้ามาในดุสิตอ่ะ ที่โบกมือให้คนถือป้ายไฟอ่ะ จำได้จริงๆใช่มั้ย แล้วพี่เค้าบอกว่าเกิงเค้าบอกว่ายังไม่ทันเห็นป้ายเห็นหน้าแล้วก็เลยทักไปเพราะเราก็ยืนอยู่ตรงนั้นคนเดียว

กรี๊ดแตกค่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

วะฮ่าๆๆๆๆ หานเกิงทักผม ตั้งใจทักผม ละทักผมคนเดียว ผมเพ้ออออออออออออออไปแล้ววววววววววววววววววววววววว

มีการทำตัวน่ารักตอแหลด้วยการบอกว่า

"มาคราวหน้า มาหาด้วยนะ.............."

กูตาย 55555555555555555555555555+

ดังนั้นอิมิ้นทืเลยหอบสังขารที่ใกล้ตายจากการสอบฝ่าฟันอุปสรรคไปหาหานเกิงเมื่อท่านแกเสด็จมาไทยเมื่อวันที่ 23 ที่ผ่านมา

ขอเท้าความกันก่อนว่า วันที่เกิงมานั้น คุณนายคิมฮีชอลเค้าอัพไดประกาศศักดาความเป็นฮันชอลอย่างแรงกล้า จนเล่นเอาแฟนคลับช็อคโลกแตกไปแระ อิมิ้นทืเองก็ช็อคด้วย พอแปลไดมันเสร็จลงที่คณะปั๊ป ก็ก๊อบรูปที่มันกะฮันถ่ายด้วยกันไปด้วยกะว่าจะเอาไปล้างขยายเพราะนึกว่าฮันคงยังไม่เห็นหรอก เพราะฮีมันอัพตอนบ่ายๆ ซึ่งฮันน่าจะเก็บกระเป๋าเตรียมตัวมาไทยแล้ว ก็เลยเอารุปนี้ไปอัดขยายพร้อมรุปฮันอุ้มเด็ก ทำป้ายให้น้องืถอว่า "พ่อเกิงจ๋า แม่ฮีอยู่ไหน?" เป็นภาษาจีน คู่กะป้ายแม่จ๋าพ่อเกิงอยู่ไหนอันเก่า คิคิคิ ด้วยความหวังดีอันโง่เขลาของกรุอัดเสร็จปั๊ปกลับหอไปยิ้มร่ามีความสุข ฮันชอลหวานสะใจ ไปถึงข่าวล่าบอกมาว่า ก่อนขึ้นเครื่องฮีโทรหาเกิงแล้วก่อนมา แล้วรูปที่ฮีลงนั่นก็คือรูปที่เกิงส่งให้ฮี

-0-

เอ่อ....กูแบบ.....อ้าว -.- กูอุตส่าห์อัดมานึกว่าเมิงยังไม่เหน หอยหลอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ที่แท้อยู่ในกล้องเมิงเองเหรอออออออออ อ๊ากกกกกกกกกก เสียดายตังค์ -*- แต่ไม่เป็นไร กรั่กๆ ถือไปให้มันดูละกัน คิคิคิ

หลังจากได้เวลาสามทุ่มก่าอิมิ้นท์ก็เสด็จไปดุสิตธานี เพื่อรอผู้ชายยย ไปกะน้อยโหน่งไปหาอิโม อิเปา อิมีนและพี่ๆ ก็เอารูปที่ล้างมาให้ชาวบ้านดู สะใจ๊สะใจ มนุษย์บางพวกที่เห็นรูปนี้แล้วอยากจะร้องไห้เพราะความเจ็บช้ำ วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ แล้วกูก็เลยเอาแบเนอร์ฮันชอลอันเล็กให้พี่เฟิร์นกะพี่นุ้ยถือ ส่วนกุก็นะ ถืออิรูปที่เสียค่าโง่เสร่อล้างมาแล้วอ่ะแหละ พอคุณท่านจะมาถึง กุก็จัดการยืนที่เดิม ที่ประจำของกุ ตรงข้างลิฟต์และแน่นอนเพื่อความเด่น ต้องหน้าสุด -*- คนข้างหลังเกือบตบกุแหน่ะตอนเผลอยืนขึ้นมาด้วยความดีใจเพราะอิเกิง......มันเห็นแบนเนอร์ฮันชอลแต่ไกลอินี่ยิ้มร่าเดินเข้ามาหาเลยทีเดียว อิมิ้นท์แบบ เว้ยยยยยยย เกิงโว้ยยยยยยย  พอพีแกเดินผ่านเสาจะเข้ามาใกล้กูแล้ว กุเตรียมใจจดใจจ่อรอสบสายตากะเกิง แต่แล้ว......ความหวังก็พัง T_____T อิเจ้คังรินเดินนำหน้าสามีกุและฮีชอลออกมาอีกแล้ว อิมิ้นท์แบบ อ๊ากกกกกกกก กุเบื่อขี้หน้าชีโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เอาเหอะ อย่างไรก็ตาม อิมิ้นท์ก็เรียกชื่อฮันเกิงไปพร้อมยกรุปในมือให้ดู รอยยิ้มอันอบอุ่นของฮันเกิงทอดกลับมาที่ชั้นแล้วแทบกรีดร้องงงงงงงง มันยิ้มและโบกมือให้พลางมองรูปแล้วยิ้มเหมือนคิดเถิงคนในรูปอ่ะนะ กุแบบ อ่า...เกิงสนใจกุนิสนึงค่ะ -0- แต่ฮาด๊ง เดินตามมาข้างๆมองรุปกุแล้วหันไปมองหน้าอิเกิงก่อนขึ้นลิฟต์อารมณ์ว่า นี่ไปถ่ายกันตอนไหนวะ? ไม่เคยเห็น อ่ะฮ๊า กุเร็วใช่มั้ยล่า 5555 แหมเรื่องแบบนี้ ล่ะไม่พลาดดดดหรอก คิคิคิคิ 55555555555+

มีสายมาว่าตอนลงเครื่องคุณเกิงส่งแมสเสจไปบอกภริยาว่า "ถึงแล้วนะคับ แล้วทำอะไรอยู่เหรอ" (จุ้บๆ >.<)

ไม่มีอะไรจะพุดนอกจากอิจฉา -*- ตั้งแต่อ่านไดฮีชอลแล้วกุรู้สึกคันไปทั่ว แม่งงง จะรักกันไปไหนนนนนนนนนนน

อ่านแต่ละประโยคของฮีอ่ะ โหยยยยยยย ยังกะมันมานั่งเขียน23ข้อฮันชอลให้ยังไงยังนั้นอ่ะ แต่มันติดตรงที่ว่าฮีประกาศเอง บอกเอง สุดยอดเลยเหอะจอร์จ!!

เอากลับมาที่อิเกิงต่อก่อน หลังจากส่งมันขึ้นห้องไปแระ อิมิ้นทืก็ไปกรี๊ดกร๊าดไปตามประสา กร๊ากก แล้วรอดูว่าจะมีใครออกไปป่าวก็มีแต่อุคคี้กะคยูกี้ออกไปนวดกัน อินี่ก็รอค่ะ ทั้งก๊กเลยทั้งๆที่ไม่ได้มีใครชอบอุคกะคยุเลยสักคนนะในก๊ก ฮ่าๆ แต่แบบระหว่างนั้นก็เม้าท์ไป โคตรมัน์อ่ะ รอจนคยุกะอุคกลับมาก็ได้เวลากลับตามระเบียบ

วันแรกหมดไปด้วยรอยยิ้มเล็กๆของหานเกิงที่ดูมีความสุขมาก วะฮ่าๆๆ

วันที่สอง ลากสังขารตื่นขึ้นมาเพื่อไปสอบรีดดิ้งแล้วก็ไปสอบสายหอยหลอดดดดดดดดดด ไปถีงรีบปั่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบถึงเก้าอี้ปัปคว้ากระดาษข้อสอบเปิดอ่านปื้ดๆ

บรรทัดที่สองเท่านั้นแหละ ตามมาหลอนกูเลยเชียว   from Heilongjiang University =[]=  แบบเรื่งที่อ่านเป็นเรื่องของคนจีนชื่อไรวะ ลืมแระ เออนั่นแหละ มันได้เรียนต่อที่มหาลัยเนี่ยอ่ะ บ้านเกิดอีเกิงอ่ะ ชั้นแบบ ตามมาหลอนกุเถิงข้อสอบเลยเหรอ อย่าเพิ่งรียกกก เด๋วไปหาคะที่ร้ากกกกกก ช่างข้อสอบไว้ก่อน รีบปั่นมากเกินไปทำเสร็จก่อนครึ่งชั่วโมงเลย ช้อคเปนวิชาแรกที่เสร็ก่อน ยกเว้นเกาหลี โฮก

พอทำข้อสอบเสร็จชั้นกะวาวก็กลับมาที่หอ คือชั้นแบบไม่สบายไม่ไหวแล้วจริงๆอ่ะ เลยขอนอนก่อน  ทิ้งอิเกิงไว้ไม่สนแล้ว แบบตื่นมาก็บ่ายอ่ะ มันหายไปโรงงานยามาฮ่าก็ไม่ไปแบบ กุเหนื่อยจริงจังเลยหอบอุปกรณ์ป้ายไฟ แบนเนอร์ไปให้น้องที่พารากอนแทนแล้วก็ไปหาพวกอิเปาที่เรดแมงโก้ ตัดสินใจชีวิตตัวเองไม่ได้ซะที ไม่รุ้จะอยุ่ตรงไหนดี ก็เลยแบบ  ลากอิวาวไปโรงแรมแทน ขอเห็นตอนออกก้ได้วะ ตอนนั่งรถแท็กซี่ไปลงหน้าประตูดุสิตแบบคนเยอะมากอ่ะข้างนอกยืนรอดู อิมิ้นทืไม่สน ให้พนักงานมาเปิดประตูรถให้แล้วเดินตัวปลิวเข้าไปในโรงแรมเลย ฮ่าๆๆ กูแรง ! คือกุถือบัตรดุสิตก็เลยอยุ่บนล็อบบี้ข้างบนได้ตลอด มันมาไล่กุหลายรอบแระ แต่แบบถือบัตรอยุ่มันเลยไม่ค่อยกล้าไรมาก แล้วแบบอิมิ้นท์รำคานเลยโทรหาพ่อเว้ย จะคุยกะพ่อเรื่องไปเกาหลีปิดเทอมใหญ่พอดี พอมันมากวนก็เลยด่ามันให้พ่อฟังเลยอ่ะ แบบอิการืดน่าหดเลยอ่ะ ได้ยินกุฟ้องพ่อ กร๊ากก

ตอนแรกมันเดินมาไล่ใช่มะ กุก็บอกว่า "เป็นแขกนั่งไม่ได้เหรอคะ?"   มันก็บอกว่า "แล้วเป็นแฟนคลับด้วยหรือเปล่าครับ?"  กูก็แบบ อ้าว "แล้วเป็นแฟนคลับเป็นแขกไมได้หรือไงคะ?" มันแบบเถียงไม่ออกเว้ย กูแบบฮ่าๆๆ สะจายยยยยยยยยย

พอรอพวกมันลงมากูก็เลยยืนอยู่หน้าสุดตรงล้อบบี้อ่ะ แล้วอิเกิงมือถือโทรศัพท์ ไม่สนใจกูเล้ยยยย รุ้เลยโทรหาใครมะกี๊ กูแบบหอยหลอดด เรียกแล้วนะ ก็ไม่หันอ่ะ เป็นกุได้ดูวอนฮยอกแทน งั่งงง ด้วยความโมโห+น้อยใจ+บ้า+อยากเอาชนะ เลยเกิดความคิดเพี้ยนๆลากไอ้วาววิ่งออกมาจากดุสิตข้ามถนนแปดเลนหน้าดุสิตแบบไม่กลัวตายวิ่งไปเอามอไซคืคนละคันแล้วชั้นก็สั่งให้พี่เค้าแว้นไปพารากอนเว้ย ในเมื่อผู้ชายมาถ่ายฟี่โน่ กูก็ต้องมอไซค์บ้าง กร๊ากก 

 ตอนแรกรีบไปไปเอากลัวไปถึงไม่ทันสักพักขับมา เอ้าเฮ้ยยย นั่นมันรถเอสเจนี่ว่า  แม่งตั้ง หก คัน อิมิ้นทืแบบ อ๊ากกกแล้วเกิงกุอยู่คันไหนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน    ด้วยความไม่รู้ และในมือมีแค่รุปเกิงชอลจากไดฮีมะวานก็เลยกางพั่บแล้วให้พี่มอไซค์ขับประกบทุกคัน กุเห็นคันไหนเปิดกระจกกุโชว์ใส่หมด กร๊ากกก แต่เห็นอิเจ้คังรินด้วย =.= นั่งอยู่กะไตลลิสต์  คันที่สามเห็นพี่ทึกกะซองมิน อิมิ้นทืก็ยัดใส่หน้า แล้วเริ่มสติแตก เกิงกูอยู่หนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  รถวิ่งไปจนถึงสยามมีเด็กสามสี่คนทำเหมือนกูเอามอไซค์ขับตามพอจอดตรงกลางถนนสยามอิมิ้นท์ควักเงินแล้ววิ่งลงประกบข้างรถทีละคันแล้วตะโกนเรียกชื่อฮันเกิงเหมือนคนบ้า ขอย้ำว่ากูบ้าไปแล้ว กูวิ่งไปคันหน้าๆเพราะจำได้ว่าทึกอยู่คันสามวิ่งไปก็ส่องไปเห็นทึกกะมิน ฮยอกแล้วก็กรีดร้อง เกิงกูอยู่หนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  ก็เลยตะโกนบอกน้องคนอื่นว่าเอชอยู่คันนี้นะแล้วกูวิ่งขึ้นไปคันที่สองเหนกระจกเปิดมม่นอิมิ้นทืส่องเข้าไปทันที กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ชเว ซีวอนนนนนนนนนน อิมิ้นท์เรียกเสียงดัง ซีวอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน คือวอนมันหันหน้ามาทางกระจกเพราะคุยกะคนที่นั่งข้างมันอยู่ฝั่งนั้นอ่ะ คาดว่าเป็นด๊อง เพราะคนนั้นหันหลังให้ วอนมันเห็นมันก็ยิ้มกุก็เลยเอารุปนั้นอ่ะ แป๊ะหน้าวอน กร๊ากก พอดึงรุปออก วอนมันมองหน้ากุงงๆแล้วสะกิดคนข้างๆอีกฝั่งหนึ่ง พอหันมาเท่านั้นแหละ กร๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อิเกิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง   คือเกิงมันหันมาแล้วยิ้มให้อิมิ้นท์สติหลุดไปแล้ว   แล้วความเลวร้ายก็บังเกิดขึ้นเพราะกุเหมือนไม่มีสติแล้วจริงๆ กุวิ่งไปที่อีกด้านของฝั่งรถแล้วตะโกนเรียกชื่อฮันเกิงๆๆ แล้วก็หันไปถามน้องชุดนักเรียนที่ยืนอยุ่กันสองคนว่าเกิงใช่มั้ย มันก็บอกว่าใช่แล้วชั้นก็กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แล ้วเอารุปนั้นอ่ะแปะใส่กระจก น้องๆข้างหลังดุอึ้งเว้ย แล้วมันก็ชวนกันไปหาคันอื่นเพราะกุบอกว่า คันนี้มีแต่เอ็ม แล้วกูก็แบบ  เป็นบ้าอะ ตะโกนเรียกชื่อมันทั้ง  จีน ทั้งเกาหลี  ไม่หยุด จนมีน้องเสื้อฟ้าๆวิ่งมาข้างๆแล้วถามกุว่าใครอยุ่ตรงนี้กูก็บอกว่าเกิงแล้วกุก็แปะหน้าไปที่กระจกเพื่อส่องอิเกิง T___T รู้มั้ยว่าเสียใจมากที่ทำแบบนั้นลงไป  พอ เกาะกระจกมองเข้าไปแล้วกรี๊ดตะโกนเรียกชื่อมันเกิงนั่งแบบหน้าตรงหันมามองนิดๆแล้วหันกลับไป ไม่ยิ้มเหมือนเมื่อกี๊เลย อิมิ้นท์แทบร้องไห้  แบบรู้สึกผิดมากๆๆๆๆๆ เกิงไม่เคยทำแบบนี้ใส่เลย แล้วกูก็ไม่เคยเป้าบ้าผีห่าลงเหมือนวันนั้นด้วยเวลาไปหาเกิง   กูไม่เคยกรี๊ดใส่มัน ไม่เคนบ้าใส่มัน ในสายตามันคือกูมิ้นท์ที่จะเรียกแล้วยิ้มแค่นั้นตลอด กุแบบรู้สึกแย่มากๆๆๆๆๆๆๆ เพราะว่าเกิงเคยบอกว่าชอบแฟนคลับเงียบๆ เกิงไม่ชอบแฟนคลับกรี๊ดๆ  จริงๆนะมันไม่ชอบมากๆ กุแบบรู้สึกผิดมากๆ (มารู้สึกตอนหลัง ตอนนั้นไม่รู้ตัว บ้าไปแล้ว กร๊าก) เพราะแบบแนบหน้าลงไปมองดูเกิงอ่ะ หล่อชิบหายเลยจมูกจะแทงอยู่แล้ว เป็นอะไรที่ใกล้ที่สุด แต่แย่ที่สุดอ่ะ ที่ทำตัวแบบนั้น

พอรถเคลื่อนอิมิ้นท์ก็วิ่งตามไปเรื่อยๆพร้อมน้องคนข้างหลังที่ทักว่ากุใช่เจ้มิ้นท์หรือเปล่า? กูก็แบบใช่ ใครวะ? น้องเค้าบอกว่าน้องชื่อเจ อยุ่ในบอร์ดฮันชอลเคยคุยกันครั้งสองครั้ง กุแบบ โอเคๆงง แล้วแบบกุวิ่งไปข้างๆรถแล้วก็ยังไม่หยุดเรียกชื่อเกิงเหมือนคนบ้าไปแล้ว น้องเค้าก็วิ่งมาด้วยช่วยเรียกด้วยแล้วกุแบบ ไม่สบาย สังขารไม่เที่ยง กุเหนื่อยแบบไม่ไหวแล้วเพราะวิ่งมาไกลมาก พอแบบเลี้ยวตรงหน้าลานจอดรถสยามเซนต์กูแบบจะทรุดแล้ว ไม่ไหวจริงเว้ย  แต่น้องเจเว้ย ไม่ยอมทิ้งกูน้องวิ่งกลับมาแล้วบอก  ไมได้เจ้มิ้นท์ๆๆ วิ่งๆๆ ฮันอยู่นั่นไปหาป๋าๆๆ แล้วก็ลากกูขึ้นมาพาวิ่งไปข้างๆรถเกิงไปเรื่อยๆจนในที่สุดรถมันลงใต้ดินไปกูเลยหยุดแบบจะตายห่าแล้ววว โรคหัวใจกำเริบ ไม่มีแรง ตัวชา สั่นไปหมด หายใจไม่ทัน คือน้องเจเค้าต้องลากชั้นไว้เลยอ่ะไม่งั้นทรุดจริงจังแบบบวันนั้นถ้าไม่ได้น้องเจนี่ตายแน่ๆๆ แบบหายใจไม่ทันรู้สึกตัวว่ากำลังจะหมดแรง อาการวันัน้นต้องเข้าโรงพยาบาลจริงจังแต่น้องเค้าก็บอกว่าไม่ได้ๆๆพี่มิ้นทืต้องไปหาฮันนะๆ กุก็แบบคิดไม่ได้ๆๆ กูตายไม่ได้ กูต้องไปหาฮัน ก็เลยให้น้องกะเพื่อนน้องเค้าอีกสองคนช่วยหอบหิ้วกูไปจนถึงลานพารากอนสภาพแบบจะตายคนมองด้วยสายตาแบบ อิบ้านี่จะตายตอนไหน ? ทุกคนคงสมเพชกู แบบเจอคนรู้จักตอนนั้นเห็นสภาพอิมิ้นท์แล้วเหมือนคนจะตาย กร๊ากกก

ยืนอยู่นานจนหาวาวเจอแดกยา กินน้ำไปแล้วได้ยินเสียงอิตาลเรียกกุก็หอบสังขารใกล้ตายไปหามันแล้วเล่าให้ฟังเว้ยว่าเกิดไรขึ้น ทุกคนตรงนั้นสนใจฟังกูหมดเลยแล้วแบบคงอนาถใจกะสภาพกูแล้วตาลบอกว่าเข้าไปข้างในมั้ยเพราะว่าเด็กมันลุกขึ้นเว้ย แล้วแบบที่เหลือเยอะมากแล้วทุกคนก็แบบแหวกทางให้กุปีนเลยอ่ะ กุก็บ้าจี้ปีนรั้วจริงๆเข้าไป คนข้างหลังดุอึ้งตะกี๊มันจะตายห่าแต่พอให้ปีนก็ทำได้กร๊ากก แล้วก็ก็ช่วยพาพวกน้องเจเข้าในกรงเหล็กแล้วยืนรอดูอิเกิงทั้งๆที่แทบจะขาดใจตาย พอเอสเสจขึ้นมา เกิงหล่อโคตรพ่อเลยยยแล้วกูก็แบบอัดวีดีโอโดยมีน้องเจคอยจับมือกุไว้เพราะกุสั่นมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนแบบน้องเค้าลากกุไปปปีนที่สูงแล้วนั่งอัดเอาอ่ะ กูก็ยังตัวสั่นอยู่อ่ะสั่นแบบเหมือนเจ้าเข้า ตอนนั้นโคตรกลัวเลยอ่ะ กลัวตายอ่ะ ฮือออออออออ กลัวตัวเองช็อคแบบเพราะร่างกายมันเหนื่อยไม่ไหวแล้วไง อัดจนแผ่นเต็มก็นั่งมองเกิงแทน หล่อชิบหายเลยยยยยยยย

น้องๆที่ยืนถือป้ายเกิงและฮันชอลรายงานมาว่า วอนเห็นป้ายจีนก่อนแล้วพยายามจะอ่านตอนแรกกล้องบังมันก็จ้องใหญ่เลยจนกล้องออกไปมันก็เลยอ่านแล้วมันก็ส่ายหัวพลางหัวเราะขำๆว่าอิพวกนี้เล่นไรกัน มันก็เลยสะกิดฮันให้หันไปดูพร้อมด๊งกี้ที่หันมาเหนก็เลยสะกิดเรียกถามฮันว่าแปลว่าอะไร (นี่คือเบื้องหลังฉากซีฮัน กร๊ากกก สะกิดกันดุป้ายฮันชอล ฮาได้อีกกก) แล้วแบบพอเกิงบอกด๊งเย่ก็สะกิดวอนแล้วถาม วอนก็บอกแล้วฮยอกก็สะกิดต่ออย่างรู้ด้วย พอมันมันรู้มันก็มองแล้วก็ยิ้ม ตลกดี  มีคนบอกว่าตอนน้องเปาป้ายฮีอร่อยขึ้น เกิงมันมองด้วยสายตาหื่นๆ =.= กูแบบเอ่อ หานเกิงคะะะะะะะะะะะะะะะะ

พอมันแถลงเสร็จก็ออกจากลานไปกะวาวกะน้องเจไปรอโรงแรมกุแบบไม่ไหวแล้วอ่ะ เหนื่อยอ่ะ ไม่อยากตามแต่อยากเจอ กร๊ากเลยไปรอนั่นเว้ย แล้วก็ไปเล่าวีรกรรมของกุให้พี่ๆเพื่อนฟัง ทุกคนบอกว่ากุทำบ้าอะไร หลอนอิเกิงไปแล้ว ไปเปนแมลงสาบวิ่งข้างรถ กุแบบ อิชั๊ววววววววววววววววววววววว แง่ง คือกูแบบรู้สึกผิดมากๆๆกลัวเกิงไม่พอใจ กลัวเกิงโกระ กลัวแบบทุกๆอย่างๆอ่ะ พอรอพวกเขาเข้ามากุก็ต้องไปที่เดิมของกุกะเกิงเว้ย ข้างลิฟต์ กูเผ่นไปนั่งหน้าสุดเหมือนเดิม เห็นคนแรกเดินลงมาคือพี่วอนตามด้วยอุคกะฮยอก แล้ววอนหน้าหงิกแบบ เป็นอะไรวะ คือตอนแรกพี่การ์ดโรงแรมที่เป็นสายบอกว่าจะเข้ามาแต่เอ็ม แล้วทีนี้เปลี่ยนแผนเพราะมีคนนึงอารมณ์เสียเลยจะเข้ามาก่อนหมดเลย พอพวกมันลงเห็นว่าเปนวอนอึ้งเลย เกิดมาไม่เคยเห็นซีวอนเป็นแบบนี้มาก่อน แบบไม่สนใจคน แล้วข้างๆกุมีแฟนคลับวอนกุก็ช่วยเค้าเรียกชื่อมันนะ แล้วท่านวอนแบบยกมือขึ้นเหนือหัวทำท่าไหว้ส่งๆอ่ะ ช้อคแดกกันไปเลย T___T วอนนี่ของกรุเป้นอาร๊ายยยยยย แบบเห็นฮยอกรีบเดินตามเข้าไปในลิฟต์ กุก็แบบเอ้าเฮ้ยย ทะเลาะไรกันป่ะ ดีนะอิเกิงลงมาหลังๆ มีเวลาสังเกตวอนนานหน่อย พอหันไปเห็นพี่เกิงลงมากูแบบ อร๊ายๆๆ ดีใจได้เจอ แล้วแบบก็กลัวว่ามันจะไม่สนแล้วเพราะไปทำบ้าใส่มันไว้ พอมันเดินมาครึ่งล้อบบี้ก็เรียกเลยหานเกิงงงงงงงงงงงงงงงงง แล้วมันก็บะบายให้นะ แต่แบบจากตรงนั้นมันไกลอ่ะ แล้วกูไม่ชอบความไม่แน่ใจ ไม่แน่มันอาจจะบะบายแฟนคลับคนอื่นไรงี้กูแบบ ไม่ได้ๆต้องเอาให้แน่ใจว่าไม่ได้โกรธกูจริง ก็เลยรอจนมันเดินมาจนถึงจะหน้าลิฟตืแล้วก็เลยเรียก ฮันกยอง โอปป้า (แล้วแต่รมณ์กูชิบหายว่าจะเรียกมันว่าอะไร =.=) เรียกเสียงดังเลยแหละลุ้นมากแล้วเป็นจังหวะที่มันก้มหน้าอยู่แล้วแบบพอได้ยินเงยหน้าขึ้นหันมาแล้วยิ้มพร้อมโบกมือให้ จังหวะนั้นอ่ะสบตากันจริงๆ กูแบบแทบกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด รอยยิ้มเกิงแบบ "อ้าว อยู่นี่เหรอ" ไรงี้อ่ะ กูแบบเกือบร้องไห้ เกิงไมได้โกรธกูช่ายมั้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กูแบบบ้าไปแล้ว ดีใจมากๆๆเลยอ่ะที่เค้ายังคงยิ้มให้อยู่ แต่ก็ฝากไปขอโทษแล้วแหละ รอดุอยู่ว่าเค้าจะว่าไรหรือเปล่า แล้วบอกเกิงแล้วว่า คราวหน้าจะไม่ทำอีก T_T ใครตามเอสเจกะมิ้นทืช่วยเตือนมิ้นทืด้วย โฮ เกิงจ๋ามิ้นท์ขอโทษษษษ

ป.ล. จริงๆกูกลัวมันฟ้องฮีชอลแล้วคราวหน้ามาฮีจะฆ่ากู T____T กร๊ากกก

เอาละพอเกิงขึ้นห้องไปก็ก็เริ่มเพี้ยน เพราะเหนื่อยมากกกกกกก ง่วงมากก จะตายแล้วว คือยังไม่ได้กินข้าวอะ ลืม กร๊ากก ก็เลยเริ่มเพี้ยน เพื่อนบอกว่ากูเหมือนคนเมา อะไรวะ กูไม่กินแอลลกอฮอลล์นะเว้ย ถ้าเมา กูคงเมารอยยิ้มเกิงเมื่อครู่อ่ะแหละ กร๊ากกกกกก กูเพี้ยนจริงจัง ขี้เกียจไปแย่งชืงยืนข้างหน้าด้วยตอนขาออก

เพราะเมื่อกี๊แบบ พอใจแล้วอ่ะ ที่เกิงยิ้มให้แล้วทักแบบนั้น คือแค่นั้นก็พอใจแล้วจริงๆ ก็เลยยืนอยู่บนเลาจ์แทนแต่เปิดป้ายไฟที่โคตรรรรรรรรรรรรรรรรสว่างแทน ตอนอยู่ที่พารากอน ป้ายกูเด่นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อิเกิงมองด้วย เค้าคงรู้แหละว่ามาตลอด แล้วตอนขากลับตลกดี พวกข้างล่างบอกเลยว่าเกิงมองขึ้นไปข้างบน มองมาที่ป้ายไฟของกรู อิอิ ขนาดไม่กระเสือกกระสนไปหาแต่เค้าก็ยังมองหา ดีใจจัง หานเกิงนายน่ารักที่ซู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

อ่านะ คือ พอเกิงกลับ กูก็ขอลาตายบ้างเหอะไม่ไหวอ่ะ มีสอบวันต่อมาอ่ะ ก็เลยไปหาข้าวกินกะวาวกะพี่ตั๊กแล้วก็กลับมาตายยย โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เอาล่ะ จบแล้ว ตอนนี้รอคำตอบจากหานเกิงอยู่ค่ะ ว่าจะว่ายังไง ล้าล้าๆ มีความสุขจังนะเกิง ชั้นก็รู้ว่านายก็มีความสุขกับคนที่นายรัก เฮ้ออออ เห็นมันสองคนแล้วอิจฉาอ่ะ ฮีชอลโตขึ้นมากๆเลย มันคิดได้แล้วว่ามันควรใช้เวลาที่มีอยู่น้อยนิดให้ดีที่สุด ไม่ใช่งี่เง่าเหมือนตอนต้นปี เฮ้ออออ อ่านไดฮีชอลวันนั้นแล้วรู้สึกขนลุกเลย มันเหมือนฟิค...แต่มันต่างกันตรงที่ว่า...ฮันชอลเป็นชีวิตจริง...ของหานเกิง

ตอนนี้กูขอไปฝ่าฟันชีวิตการเรียนตัวเองก่อนนะ ต้องท่องไว้ ห้ามสติตแตก ตั้งใจเรียนต่อไป แล้วสักวันหนึ่งทุกอย่างจะดีเอง เกิงบอกไว้แล้วใช่มั้ยว่าให้ตั้งใจเรียน...ตั้งใจเหมือนมันไง T__T

เออ แอบขอความเห็นใจไปบอกมันว่าวิ่งตามมันอ่ะ โรคหัวใจกำเริบด้วย >.< ไม่รู้จะโดนเกอเก้อด่าหัวกลับมาหรือเปล่า กร๊ากกกกก แบบ กรูไม่ได้บอกให้เมิงวิ่งตามกรูนะ เมิงวิ่งทามม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อารายประมาณนี้ อิอิ

แล้วถ้าเกิงตอบว่าไงจะมาอัพไดกรีดร้องละกัน อิอิ

ทุกท่าน เคาเตอร์วิ่งพรวดพราด ทำไมคนเม้นท์น้อยมากกก อ่านแล้วเม้นทืหน่อยก้ได้ครับบบ ผมไม่กินหัววว อยากรู้ว่าคนอ่านมีใครมั่งงง ไม่เม้นท์ผมจะตามไปกินหัว วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วเจอกันเน้ทุกคน ฮ่าๆๆๆๆๆ